Sparta heeft zaterdagavond een punt overgehouden aan de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht. Waar vooraf wellicht stiekem op meer gehoopt was en gezien het wedstrijdbeeld er ook meer in had gezeten, was de stemming (met name onder het publiek) na afloop grotendeels enthousiast. Sparta startte de wedstrijd met veel balbezit en creëerde ook enige kansen. Het ontbrak echter aan rust in de afronding. Een uitglijder van Verschuren leverde Utrecht, na redelijk herstellen van dezelfde verdediger, een corner op. Hieruit kwam de ploeg uit de domstad op een 0-1 voorsprong. Het lukte Sparta dit net voor rust recht te zetten. Na een goede actie van Santos en aardige voorzet van Kuipers kopte Young de 1-1 binnen. De tweede wedstrijd op rij dat hij een doelpunt maakt. Na rust stond Sparta te slapen bij de eerste de beste aanval van Utrecht. Met name Martins Indi zag er niet goed bij een nieuwe tegentreffer (1-2). Sparta kwam daarna ook nog maar moeizaam in het spel. Er was een wissel (Van Bergen en Zonneveld voor Martins Indi en Thorisson) nodig om het spel weer gang te krijgen. Dat lukte goed, want Sparta werd snel de wissel gevaarlijker. Redelijk vlot stuurde Mito, na een goede loopactie, net op tijd Zonneveld weg, die netjes binnenkant paal afronden en de stand weer gelijk bracht (2-2). Toch werd er, een goede tien minuten later, weer engszins knullig een doelpunt weggeven. Al schoot Blake de kans die hem gegeven werd door Van Bergen en Martes ook wel heel netje binnen. Sparta ging daarna opnieuw op zoek naar een gelijkmaker en werd ook steeds gevaarlijker. Uiteindelijk kopte Verschuren op aangeven van Ideho een toch wel verdiende gelijkmaker binnen en barste het Kasteel hierbij bijna uit zijn voegen. Het enorme applaus bij het eindsignaal sprak ook boekdelen. Al was er het gevoel, bij zowel spelers als publiek, dat er deze avond meer in had gezeten, toch blijft het goede gevoel van de late gelijkmaker en strijd en veerkracht van de ploeg het meeste hangen.  

Het betaald voetbal in Nederland is nog maar net begonnen. Sparta is in eerste instantie ietwat huiverig, maar besluit na een aantal seizoenen toch overstag te gaan. Spelers worden bij andere clubs weggehaald, zoals Ad Verhoeven en Pim Visser van Xerxes en er wordt gezocht naar een nieuwe trainer. Dat wordt de in 1916 in Londen geboren Denis Neville. Na de oorlog is Neville blijven hangen op het Europese vasteland eerst als trainer in Denemarken en later in Nederland. In Rotterdam komt hij bij VOC, een nog deftigere club dan Sparta, waar hij grote indruk maakt met zijn voetbalkennis weliswaar niet als trainer, maar meer als supporter. Na gesprekken zijn ze bij Sparta ook enorm overtuigd van deze man.

Het eerste seizoen in de Eredivisie is niet een heel groot succes. Ondanks de doorbraak van jeugdspeler Piet de Vries en de vele gemaakte doelpunten eindigt Sparta toch een beetje teleurstellend achtste. Dat wil men anders en voor het volgende seizoen wordt flink in de buidel getast. Zo wordt voor een flink bedrag Jannie Schilder gehaald. Sparta eindigt echter nog een plek lager dan het jaar ervoor. Sparta wint wel voor het eerst de KNVB-beker. Het seizoen erop is het voor Neville ook raak in de competitie. Hij wint de landstitel met Sparta. Later zou hij ook nog een tweede KNVB-beker bijschrijven. Neville is daarmee één van de meest succesvolle trainers van Sparta.